Apricot Ion’s Greenroom

หลายคนคงเคยเจอคำถามว่า ถ้าพรุ่งนี้โลกจะแตก แล้วคุณจะต้องตาย อยากทำอะไรมากที่สุด?
ไม่รู้ว่าคนอื่น ๆ จะตอบกันว่าอย่างไร แต่ฉันไม่เคยตอบคำถามเหล่านี้ได้เลย
เพราะว่า พรุ่งนี้ พรุ่งนี้ พรุ่งนี้ มันดูเร็วมากเหลือเกิน (กรุจาไปทำอะไรทันวะ แค่นั่งรถไปทำก็ครึ่งวันแล้ว ฮ่าาาา

วันนี้มีโอกาสอ่านหนังสือที่เคยอยากอ่านมาก ๆ ..The Last Lecture

ก็มาเจอกับคำถามคล้าย ๆ กับที่หลายคนคงเคยได้ยิน/ถูกถามมาแล้ว เพียงแต่ยืดระยะเวลาให้นานขึ้นอีกหน่อย
“ถ้าคุณมีเวลาอีกไม่กี่เดือนที่จะได้มีชีวิตอยู่บนโลก คุณจะทำอย่างไร?” เป็นไง ดูเป็นสิ่งที่เป็นไปได้มากขึ้นรึปล่าว

มีคนหลายคนเคยบอกว่า อ่านหนังสือเล่มนี้แล้วทำให้มีแรงบันดาลใจในการดำเนินชีวิต และมีอีกหลายคนอีกเช่นกันที่บอกว่า อ่านแล้วแม่งเศร้า…จริง ๆ นะ.. เมื่อฉันได้อ่านแล้ว นอกจากเห็นด้วยว่า แม่ง..เศร้าจริง ๆ นะ ฉันได้อีกแง่มุมหนึ่งกลับมา นั่นคือ ความรักของคนเป็นพ่อ

The Last Lecture เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นโดย แรนดี เพาช์ ศาสตราจารย์ด้านวิทยาการ คอมพิวเตอร์ ปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับคอมพิวเตอร์และการออกแบบ แห่งมหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน เพาช์ รับรู้ว่าตนจะมีชีวิตอยู่ได้อีกเพียงสามถึงหกเดือนเท่านั้น เนื่องจากมะเร็งในตับอ่อนอยู่ในขั้นระยะสุดท้ายแล้ว แต่เขาจะทำอย่างไรกับภาระในชีวิตที่มีมากมาย เดาได้หรือไม่ว่าภาระของชายวัยสี่สิบที่กำลังจะตายคืออะไร ไม่ยากเลยใช่ไหม ภรรยาและลูกวัย ห้าขวบ สองขวบ และสิบแปดเดือน จำนวนสามคน เรียกได้ว่าเป็นภาระหนักพอรึปล่าว

ภาระที่ฉันกำลังจะพูดถึง ไม่ใช่เฉพาะภาระในด้านเงินทองค่าใช้จ่ายที่จบลงด้วยว่า คุณทำประกันชีวิตไว้แล้วหรือยัง แต่อย่างใด แต่เป็นภาระที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น ถ้าตอนนี้คุณกำลังมีลูกเล็ก ๆ ถึงสามคนอย่างเพาช์ คุณจะทำอย่างไรให้ลูกรู้ว่าคุณรักพวกเขาขนาดไหน คุณจะทำอย่างไรให้ลูกรู้ว่าคุณเป็นคนเช่นไร มีความรู้ มีทัศนคติ หรืออยากให้ลูกดำเนินชีวิตต่อไปในทิศทางใด คุณจะจับสิ่งเหล่านี้ยัดลงไปในตัวเด็กอายุไม่เกินห้าขวบได้อย่างไร

การสนทนาของเพาช์กับภรรยา ตอนหนึ่ง ติดอยู่ในใจฉันอย่างมาก นั่นคือตอนที่เพาช์ตัดสินใจว่าจะต้องไปทำการบรรยายครั้งสุดท้ายที่คาร์เนกีเมลลอนในวันเกิดของภรรยา ในเวลาช่วงสุดท้ายของชีวิตที่เขาควรจะให้เวลาอย่างเต็มที่กับภรรยาและลูก มากกว่าการเตรียมตัวเพื่อบรรยายในครั้งสุดท้ายนี้

เพาช์ถามภรรยาเมื่อเธอต้องการให้เขาใช้เวลาเหล่านั้นอยู่กับเธอและลูก ๆ เพื่อให้ลูก ๆ ได้มีความทรงจำที่น่าประทับใจเกี่ยวกับพ่อของพวกเขาได้มากที่สุด ว่าลองคิดดูให้ดีว่า เราอาจจะพอมีความทรงจำสมัยเมื่อตอนห้าขวบกันอยู่บ้าง แต่เอาจริง ๆ แล้วเราจำได้ดีสักแค่ไหน ลูกจะจำได้ไหมว่าเขาเคยเล่นอะไรหรือหัวเราะเรื่องอะไรกับพ่อของเขาบ้าง อย่างดีก็แค่เลือนรางเท่านั้นเอง แล้วลูกที่อายุเพียงสองขวบและสิบแปดเดือนละ ทำอย่างไรที่จะทำให้เขารู้ให้ได้ว่า พ่อของเขาคือใคร เป็นคนแบบไหน และได้รับการยอมรับนับถือจากสังคมภายนอกมากเพียงใด ซึ่งการบรรยายครั้งนี้จะช่วยบอกลูก ๆ ของเขาได้จากภาพวีดีโอที่คาร์เนกีเมลอนถ่ายเอาไว้

ฉันชื่นชมกับความห่วงใย, แนวทางความคิด และมรดกที่เพาช์ทิ้งไว้ให้ลูกๆ ของเขา มรดกที่ไม่ใช่แค่เงินทอง มรดกที่หวังจะให้ลูกได้ดำเนินชีวิตได้อย่างเพียบพร้อมสมบูรณ์เหมือนกับเด็กที่มีพ่อและแม่คอยดูแลเอาใจใส่และคอยชี้แนะเป็นกำลังใจจนเติบโตพร้อมที่จะก้าวไปมีชีวิตเป็นของตนเอง

เพาช์ได้กล่าวทิ้งท้ายก่อนจบการ Lecture ว่า การบรรยายทั้งหมดที่กล่าวมา ไม่ได้เพียงแค่บรรยายถึงเรื่องการทำความฝันในวัยเด็กของคุณให้เป็นจริงได้อย่างไร ไม่ได้บรรยายเพียงเพื่อสร้างแรงบรรดาลใจในการใช้ชีวิตอย่างถูกต้องต่อผู้คน

แต่การบรรยายครั้งนี้ เพื่อลูก ๆ ของผม.

เยี่ยมชมการบรรยายครั้งสุดท้ายของ แรนดี เพาช์ได้ที่
http://www.thelastlecture.com/
http://www.youtube.com/watch?v=ji5_MqicxSo

Popularity: 8%

(ภาพประกอบ Panorama ดอยหัวหมดของเช้าวันที่ สาม)

ทีลอซู
Nikon D90
18-105 Kit 3.5-5.6
Benro A500 Tripod
Resize only not Shaphen additional
nomore Y_Y

คำแนะนำ เมื่อ Click ที่ภาพแล้วเพื่อให้ได้สัดส่วนภาพเพื่อม่ให้เป็นหยังแล้วดูสวยขึ้นให้ Click ที่ Full Size หรือ Actual Size ที่มุมขวาล่างด้วยนะครับ

Trip อุ้มผาง น้ำตกทีลอซู ดอยหัวหมด
ค่า Trip 1800 3 วัน 2 คืน
นอนเต้า 1 คืน นอน Resort  คืน Guide 1 คน ค่ารถนำเที่ยวชม ค่าล่องแพยาง อาการ 7 มือ (รวมแล้วคุ้มมากมาย เพราะ ไกด์ ดีมากๆ)

สวัสดีครับทุกท่าน เมื่อช่วงหยุดยาวที่ผ่าน (5,6,7 ธันวาคม 2551) มาผมได้มีโอกาศขับรถไปยังแผ่นดินดอยลอยฟ้า “อุ้มผาง” จังหวัดตาก และก็ได้ไปเยือนทีลอซู ที่มีน้ำตกสวยอันดับ 1 ของเอเซีย และ อันดับ 6 ของโลก ออกเดินทางจากกรุงเทพ 5 ทุ่มกะว่าจะไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่อุ้มผาง

ประกฎว่ากว่าจะไปถึงรถติดชมัด ช่วงหยุดยาว บางช่วงรถชนกันติดเกือยสนิท กว่าจะไปถึง 8.00 พอดี :p ดีแล้วที่ถึง ระหว่างทางนั้น ได้แวะถ่ายรูปมาให้ดูในช่วงแรกๆ

มาดูบรรยากาศกันดีกว่าครับ

ตอนไปถึงก็เช้าพอดีทีงานก็ได้แวะชิมบรรยากาศบนจุดชมวิวบนภูเขาจะมองเห็นทะเลหมองอยู่ลิบๆโน่น และทะเลหมองนั่นแหละที่เราจะต้องขับผ่าน

แวะชมภาพบรรยากาศสองข้างทาง แสงแดดที่สาดส่องในเช้าวันพ่อ วันที่ 5 ธันวาคม

ข้างบบเป็นเส้นทางไปอุ้มผ่างที่ผ่านจุดทรหดมาแล้วและกำลังมุ่งหน้าสู่ทะเลหมอก

ถึงแล้วก็แวะทานข้าวต้มมื้อเช้ากันอย่างหิวโซ งานนี้ Buffe ครับ เหอะ หลังจากทานอาหารกันแล้วก็ออกเดินทางไปยังแก่ง ซึ่งเราจะเตรียมสิ่งของที่จำเป็นไปเท่านั้น ที่เหลือเอาไปกับรถสองแถวครับ

 
ถึงแล้ว

การล่องแพจะใช้เวลา 2.30 ชั่วโมง ถึง 3.00 ชั่วโมงครับแล้วแต่ว่าจะแวะที่ไหนกันหรือเปล่า ถ่ายรูปทีมงานทั้ง 9 คนก่อนออกเดินทางครับ let go

สองข้างฝั่งของการล่องแพจะเห็นป่าที่สมบูรณ์และภูเขาหน้าผา อยู่ตลอดการเดินทาง อากาศเย็นสบายไม่ร้อนไม่หนาว ส่วนน้ำนั้นก็เย็นมากครับ

เมื่อเราล่องแพไปได้สักระยะก็จะได้พบกับน้ำตกน้อยใหญ่เกือบตลอดทาง และที่เห็นนี่ก็เป็นน้ำตกทีลอจ่อ จุดนี้จะเป้นไฮไลท์ที่สวยงามมาก ลักษณะจะเป็นต้ำตกจากหน้าผาไหลลงมายังลำน้ำแม่กลองที่เราล่องแพกันอยู่ ถ่ายไว้เย๊อะครับ แต่เอาลงมาหมดคงจะมิไหว

สองภาพบนเป็นใบไม้ล่วง การล่วงของใบไม้ที่เห็นนั้นมีปริมาณมาก จนอดสงสัยไม่ได้ว่า มันจะอยู่ได้กี่วันเชียว แล้ววันอื่นมันไม่หล่นอย่างนี้หรือ หรือว่ามันค่อยๆมะยอยหล่นที่ละต้นๆหรนือที่ละกลุ่มๆ

ระหว่างทางเราจะได้แวะชมน้ำพุร้อนที่มีอุณภูมิประมาณ 35 องศา C ก็อุ่นกำลังดีอ่ะนะ ที่นี่เราจะทำการแวะหาของกินและเข้าห้องน้ำกัน

  ออกเดินทาง

จ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ตัวไรหนะ มำไมใหญ่จัง

บรรยากาศสองข้างทางนั้นยังกับต่างประเทศเลย เคยเห็นในสารคดี แต่ไม่รู้หรอกว่าที่ไหน รู้แต่ว่าสวยดีและแปลกตาดี วันนั้นเห็นแพยางเย๊อะมาก คิดในใจว่า “แย่แล้วสิ งานนี้ได้เล่นแพบ้ำแน่ๆเชียว” แต่เอาเข้าจริงๆไม่ได้เป็นเยี่ยงนั้น

เอาหละถึงฝั่งแล้ว รวมเวลา 2.30 ชั่วโมงดูตามเวลา File ภาพที่ถ่าย จุดนี้จะเป็นจุดที่แวะทานข้าวกล่อง ซึ่งเป็นมื้อที่สองครับ ก่อนเดินทางเข้าไปยังอุทยานโดยรถสองแถว

เมื่อมาถึงตัวอุทยานก็เลือกเต้นที่จะนอน ในวันแรกไกด์จะไม่พาไปเดินชมน้ตกเลย เค้าจะให้เราพักผ่อนตสมอัถยาศัย แต่ก็มิอาจต้านทานความสงสัยไปได้ว่า แล้วบรรยากาศมันต่างกันมั๊ยหละ ดังนั้นทีมงานก็เดินทางไปสำรวจกันยังน้ำตก โดยมีไกด์ไปด้วย

บรรยากาศของทีลอซูยามเย็นนั้นจะเป้นบรรยากาศย้อนแสงอาทิตย์ ซ฿งก็ไม่ผิดหวัง ภาพที่ได้มาดูแตกต่างจากที่เคยเห็น

หลังจากกลับจากตัวน้ำตกที่ใช้เวลาเดินไปประมาณ กิโลกว่าๆ ก็ทำการอาบน้ำ โดยมีห้องน้ำให้บริการทั้งชายและหญิง และก็เช่นเคยตาม Life Style ผมก็ชวนน้องๆและเพื่อนๆไปลิ้มลองบรรยากาศเย็นๆในน้ำที่ลำธารข้างๆเต้น และก็แน่นอนเลยทีเดียวว่า เย็นนนนนนน ยะเยือก

นีไง ห้องน้ำของเรา คิดว่าจะไม่มีใครอาบซะแล้ว ที่ไหนได้มานั่งตีโป่งกันเป็นแว เลย :S ไอ้เราหนะสิที่กลับอาย :$

มื้อเย็นครับ มื้อนี้ก็บุฟเฟ่เหมือนเมื่อเช้าครับ มื้อที่สามแล้ว งานนี้อิ่มพลี เป็น Trip ที่ไม่ค่อยเหนื่อยแล้วยังกินกระจายอีก ใครบอกเที่ยวป่าแล้วจะผอม

ส่งเข้านอนคืนแรกด้วยภาพนี้ครับ แล้วพบกันต่อในเช้าวันรุ่งขึ้นครับ *****

ทีลอซู Part 2/2 Final

ทีลอซู Part 2/2 Final Set
Nikon D90
18-105 Kit 3.5-5.6
Benro A500 Tripod
Resize only not Shaphen additional
nomore Y_Y

อรุณสวัสยามเช้ากับบรรยากาศที่สุดยอด ณ ริมลำธารของ ทีลอซู

ตื่นกันแต่เช้าก็ กิน (อีกและ) ก็เช่นเคยครับ Buffe ตามที่เห็นแหละครับ กาแฟ โอวันติน ข้าวต้ม (อร่อย)

หลังจากอิ่มหนำแล้วก็เดินทางไปยังตัวน้ำตกกันต่อ ผมจะไม่บรรยายมากนะครับเน้นดูรูปกันดีกว่าครับ

ทีมงาน (ชุดเข้าป่ารึนี่ :D)

สองข้างทางที่เราเดินเข้าไปยังตัวน้ำตกจีมีสิ่งให้เราได้เก็บเกี่ยวตลอดเวลา มีมุมสวยๆให้เราได้ถ่ายรูปและมุมสบายๆให้เราได้นังพัก เส้นทางที่เดินประมาณกิโลหน่อยๆ แต่ทีมงานใช้เวลาเดินประมาณ ชั่วโมงกว่าๆ -_-’ กว่าจะถึง

มุมสบายๆ กับ บรรยากาศดีๆ

ช่วงเช้าจะได้บรรยากาศที่สวยไปอีกแบบซึ่งจะแตกต่างจากตอนเย็น

ถึงแล้วน้ำตก ทีลอซูยามเช้า แสงที่สาดส่องมากระทบด้านหน้าของทำตกทำให้ได้มุมมองที่แตกต่างจากตอนเย็น ซึ่งให้ความรู้สึกที่แตกต่าง

ตัวน้ำตกด้านหน้า

แสงยามเช้านี่สวยจริงๆ สำหรับท่านที่ต้องการจะเล่นน้ำมห้เตรียมชุดไปด้วยนะครับ รับลองว่าไม่ผิดหวัง อุณภูมิน้ำไม่รู้ว่าตอนไหนเย็นกว่ากัน แต่ความรู้สึกที่ไปแตๆดูแล้ว ตอนเช้านี้สามารถลงไปเล่นได้สบายไม่เหมือนตอนเย็นที่เย็นแทบขากใจ :s

จุดที่มีปริมาณน้ำตกที่ใหญ่มากจุดหนึ่ง เรียกว่าเป้นอีกไฮไลท์นึงเลยทีเดียว งานนี้เล่นเอากล้องเปียกเลย

หลังจากดื่มด่ำกับการตากระออกน้ำเล่นแล้วก็เดินทางกลับไปที่เต้น เพื่อเก็บสัมภาระ

ในวันนี้ทางคณะทัวร์จะไปเที่ยวกันต่อยังสวนส้ม-ถ้ำตะโคะบิ-และงาน อุ้มผางแผ่นดินดอยลอยฟ้า กันต่อแล้วกลับที่พัก

เตรียมตัวออกเดินทาง ขอบอกว่ากล้องหรืออะไรที่โดนฝุ่นไม่ได้ให้หาอะไรปิดดีๆ และอย่าทาครีมหนาๆขณะนั่งรถสองแถวเข้าออกจากตัวน้ำตกเนื่องด้วยจากว่า ฝุ่นมันหน้ามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โดนกันมาแล้วครับ หัวดำๆนี่ แดงเป็นแถว ดูทีมงานสิครับ

สวนส้มครับ แวภาพกลางนี่ ไกด์ที่แสนดีของเรา ขอบอกว่าเค้าทำงานได้เกินหน้าที่มากๆ ประทับใจมาก เค้าดูแลเราเป็นอย่างดี

ออกจากสวนส้มก็ไปต่อกันที่วัดที่มีโบสไม้สักใหญ่ที่สุด ในเมืองไทยมีโบสไม้สักสองที่ แต่อีกที่นึงจำไม่ได้ว่าที่ไหนครับ

ออกจากวัดแล้วก็เดินทางไปยัง “ถ้ำตะโค๊ะบิ” กันต่อ
ที่นี่มีประสัติที่น่ากลัว หลังจากออกจากวัดมาก็มาถึงนี่เย็นคนเริ่มทะยอยกลับ ทางทีมงานสังเกตุเห็นสีหน้าไกด์ว่ามีความวิตกว่าจะกลับออกมาไม่ทันแสงสุดท้ายของวัน นั่นก็คือจะมืดเกินไป ไกด์ก็ไม่ได้เล่าประวัติอะไรให้ฟัง ได้แต่เดินไปบอกมัคคุเทศน้อยว่า “น้ำตก” ผมได้ยินเลยบอกว่า จะไปแค่น้ำตกเหรอ ไปหมดเลย มืดก็ไม่เป็นไร น้องเค้าบอกว่า อยากพาไปหมดแหละพี่แต่กลัวจะกลับไม่ทัน ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรได้แต่หัวเราะ (เพราะไม่รู้ประวัติถ้ำ) ก่อนเข้าเราก็เข้าห้องน้ำกันก่อน หน้าถ้ำมีของขายและคนเย๊อะมาก ไม่เห็นหน้ากลัวตรงไหน

หลังจากที่เข้าไป พ่อผมเอง ก็ได้เริ่มเปิดประเด็น ด้วยที่รู้ประวัติมาบ้าง ว่าเค้าเหล้านั้น ได้ทำอะไรลงไปบ้าง แล้วเค้าเหล้านั้นเป็นใครและเสียสละอะไรไปบ้างหละ นั่นแหละคำถาม

และแล้วคำถามก็ได้รับคำอธิบาย เมื่อครั้นนานมาแล้ว ซึ่งจริงๆก็ไม่นานเท่าไรนักที่แห่งนี้ได้มีกลุ่มคอมมิวนิส ได้มาอาศัยหลบภัยและตั้งศูนย์ที่นี่และเจ้าหน้าที่ก็ได้มาประทะกับกลุ่มคอมมิวนิส เจ้าหน้าที่และคอมมิวนิสได้ล้มตายเป็นจำนวนมาก ด้วยภูมิประเทศที่เข้าถึงได้ยาก ที่ปากถ้าได้มีการยิงและระเบิดต่อสู้กันอยู่นาน ณ ช่วงนั้นมีผู้เสียชิวิตประมาณ 500 คน ซึ่งนั่นก็เป็นการบอกเล่าจากผู้ที่อยู่ในสมัยนั้น แต่ทางผมและทีมงานก็ไม่ได้ลบหรู่หรืออะไร แต่กลับรู้สึกว่าเค้าเหล่านั้นไม่ว่าฝ่ายไหน ก็กล้าหาญด้วยกันทั้งนั้น

และวันนั้นก็ได้ชมแค่น้ำตกจริงๆด้วย หลังจากออกมานอกถ้ำปรากฏว่า หน้าถ้ำไม่เหลือใครเลยนอกจากคนขับรถคนเดียวที่ยืนยิ้มบอกว่า เค้าไปกันหมดแล้ว เหลือผมอยู่คนเดียวเนี่ย

เชิญเข้าไปชมภายในถ้ำกันหน่อยดีกว่าครับ ภาพที่นำมาให้ชมในถ้ำมีภาพแรกภาพเดียวที่ใช้ Flash ที่เหลือไม่ได้ใช้ Flash และไม่มีขาตั้งกล้อง จึงอาจจะใช้ ISO ถึง 1250 ด้วย Speed Shuter ที่ต่ำ ประมาณ 1/3 - 1/8 งานนี้ต้องยืนนิ่งมากๆ ไม่มี VR ช่วยภาพคงออกมาไม่ได้แบบนี้ :s เหนื่อย

หลังออกจากถ้ำก็เดินทางกลับที่พักที่ Resort อิงดอย รีสอร์ท เพื่อไปทานอาหารก่อนเดินเที่ยวในงาน อุ้มผาง แผ่นดินดอยลอยฟ้า ซึ่งจัดขึ้นปีละครัง

มื้อค่ำ

หลังจากทานอาหารเสร็จก็ไปเดินเที่ยวงาน

ที่อุ้มผางเราได้เห็นเหล้ากระเหลี่ยงเย๊อะแยะมากมาย ผมลองไป 2 เป๊ก(แบบถุงพลาสติก) เล่นเอามึนไปเลย ส่วนภาพข้างบน ใครชอบสูตรไหนก็จัดไปครับ

งานนี้ได้เห็น ธิดาดอยของจริง ….. ขอบคุณสำหรับคำถามค่ะ

ส่งท้ายคืนวันสุดท้ายที่งาน อุ้มผาง แผ่นดินดอยลอยฟ้าครับ กลับเข้าที่พักแล้ว นอน………….

และ อรุณสวัสดิ์ กับ ดอยหัวหมด วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้วครับที่เราจะเที่ยวแล้วเดินทางกลับไปในวันเดียวกัน

เช้าวันนี้เราจะไปชมทะเลหมอกที่ดอยหัวหมดคนเย๊อะหน่อย แต่บ่ยั่น เพราะมุมดีๆสามารถหาได้จากสถาณที่ๆไปยากสักหน่อย

กลับจากดอยหัวหมดก็กลับที่พักทานข้าวแล้วเดินทางกลับ ขากลับก็มีที่ให้แวะถ่ายรูปมากมายตลอดทาง และที่เห็นคือทางที่ๆเราเดินทางมากลางคืนแล้วไม่มีโอกาศได้เห็นแบชัดๆ สวยมากมายครับ

เมื่อขับรถกลับจากอุ้มผางไปตามถนนสายหลัก เราจะได้เห็นหมู่บ้านผู้อบพยบ ซึ่งถ้าจะเข้าไปถ่ายรูปข้างในก็ให้ขออนุญาติเจ้าหน้าที่เข้าไปถ่ายได้ครับ

เด็กๆชาวเขา

หลังออกจากอุ้มผากถ้าเวลาเหลือก็ไปเที่ยวต่อยังแม่สอด และตลาดริมเมยได้ครับ ที่นี่มีบุหรี่ซองละ 10 บาทขายด้วยครับ บุหรี่ไม่ดีต่อสุขภาพนะครับ

จบแล้วครับกับ Trip ทีลอซูงทั้ง 2 Part ขออภัยด้วยครับที่ไม่ได้อธิบายข้อมูลอย่างระเอียดเนื่องจากว่าเวลานั้นสั้นนัก และขออภัยด้วยครับที่นวมทั้ง 2 Part ไวที่ Blog เดียว เนื่องจากว่า Part 2/2 ไม่สามาถ Create ได้ ^^

Popularity: 37%